پيامبر   

دوستان عزيز

برای اين شعر به تعارف و تحسين نياز ندارم دوست دارم با کمال صداقت نظرتان را بگوييد مطمعنا کمکم خواهد کرد...

 

پيامبر

 

 

 

پيمبر گر خودش سيگار کنتش را به زير پا لگد سازد

                                                                که عيبی نيست

و يا در شام آخر می درون ساغری ريزد

                                          و با خون دلی آغشته گرداند

                                                                  نه .....

                                                                          عيبی نيست

 

پيمبر در خيابان منجی دنيای پوشالی ست

                                                      ميان مردمان گم شده

                                                                   در پوچی خود

                                                                        سخت ميميرد...

ويک غم در درونش ياوه ميسازد....

 

خداوندا!

             کدامين جای اين شهر مستراحی هست....

 

لینک
پنجشنبه ٢٦ آبان ،۱۳۸٤ - امير سهيلي