من مرد ...   

براي مردي كه ميخواست حماسه راببيند                   ولي چشم نداشت

                    ميخواست فرياد بزند                       ولي حنجره نداشت

                    ميخواست سيلي بزند                       ولي دست نداشت

براي مردي كه  ميخواست عاشق شود                   ولي دل نداشت   

 برای خودم

من مرد سرزمين مردان بدون منجي ام......

تمام كوچه ها خالي

خيابانها به تاريكي

به پايان ميرسند

،اما،

من وشب هم قسم هستيم.

در اين بيقوله آبي

نه آبي و شرابي و

نه پيمانه

نه همخانه

صداي آسمان سبز است و تو فكر زمستاني.

كجا استاده ام؟

مقصد،

           كدامين كوچه بن بست است....؟

نه گامي بهر ره رفتن

نه پاياني.

نه مردي بهر شب خواندن

نه چشماني.

كجا استاده ام

باري

لب گوري

لب آبي

           نميدانم

به هر كر كس

به هر گنجشك

صداي نازك دريا

و ياآرامش طوفان

           نمي دانم

                         نمی دانم

                                 كجاي اين زمين جايي براي مرگ من پيداست؟

                                                "  امير اطهر سهيلي "

 

 

                                                                                                                     

لینک
یکشنبه ۱٠ دی ،۱۳۸٥ - امير سهيلي