يک شعر قديمی که دوستش دارم !!!

خدا یا مست مست است

 یا زمستی مرده است دیگر !!!

پِک هفتم

 

یک شب و ماه و غفلت و انسان   

                                       ساغری تا که من شوم حیوان

عرق سرد روی پیشانی         

                                       عرق گرم در ته لیوان

عرق از بوی تند خود مایوس

                                     میزند خون ز باده ام شریان

ضبط و آوای دلنشین سکوت

                                    مرد و یک جام و یک قلیان

همه چیز شاد و شاد ی بخش

                                    همه چیز جز من گریان

عرق سرد روی پیشانی         

                                       عرق گرم در ته لیوان

می برم باده را به سوی سما

                                      می شود زان سبب خدا حیران

می خورم به نام نامی تو!

                        مردک پفیوز!!!

                                                این جریان

عرق سرد روی پیشانی         

                                       عرق گرم در ته لیوان

می زنم خنده

            باز میخندم

از ندیدش دوباره میبندم

          به سلامت

                     خرافه و نفرین

          به سلامت

                     نماز و این هجران

 با توام ای خدای عفریتی

با تو

      باز

            با توام ، قربان

لجم از شعر خود

                        سرشار

من چرا بهر تو بگیرم جام

                                    ؟

            جام می از برای عشاق است

                                    این سلامت نباد

                                                  نام تورا

تو کجا و زمین اکبیری!

تو کجا و ....

                                                -خدای میخندد-

می برم باز تا سر لب

                         به سلامت خدای            

                        نه .

                                    به سلامت تمام این شب سخت

                                    به سلامت غروب این هجران

تو که مادر نداری و خواهر

تو خدایی

            تو را چه این عصیان

به خدا قسم

خدایی را

            تو سمت گرفته ای تنها

                        تو خدا تر نه ای از این فرعون

تو همان رو د نیل که کران

                        میکشد، باز می شود اکنون

پُر ِ از کثافت و حیوان

به سلامت تو ای خدای گنه

به سلامت تو ای وجود جهان

نه

سلامت تو را نمی گویم

            قصه ای بود کز توی پفیوز

                        قلمش ناطق

                                    و تنش پرتر

مردی از سرزمین اُز در دور

......

       مرد جادوگر جوان و رشید

چون که ایمان دخترک را دید

                        پرده بر زد

                                    پرید

                                     روی زمین!

            خود نشان داد

                        نه مثل تو ترسو

            خود نشان داد

                        نه مثل تو . حیوان!

می خورم بر سلام آن یکتا

                        که اگر قدرتش نبود

                                           یاوه نگفت....

به قلم قسم نداد که تن

                        بفروشد جماعت عریان

پک بعدی سلامتی سه تن

                        صادق و فروغ و خودم

که کتابت به جرعه ای نخرید

   که کتابت

            همان سوار خران

-         قصه ای از جهانی درد

-         قصه ای از صراحت مرگ

قصه ای در زبان

                    بی بنیان.

پک بعدی سلام بر یوسف

که به چاهی خموش شد و نخفت

                        که چرا گفت  این داستان 

                                                « لابیه یا ابت انما الشیطان»

                        و دو باره و باز این خسران

و پدر سخت در غم هجران

و پسر گم شده میان سگان

یا شغالان و یا همین گرگان

بگذار چند سالی برود

بگذار بگذرد از این جریان

یو سف اینجا میان چاه که بود...........

..........

 ای خدا

ای خدا

           چرا انسان

باورش در دلم نمی گنجد

چرا در فکر تو انسان

                        اینقدر پست

                        اینقدر احمق

                        اینقدر حیوان؟

به خدا که باز

            تو خود یاوه

/ 21 نظر / 36 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علی رضا

با رنگ رخ کلاغ مشکل دارند با سبزی کوچه باغ مشکل دارند با اینکه قرارمان نفهمیدن بود با عقل کم الاغ مشکل دارند در دفتر شعرمان غزل یخ بسته با قافیه های داغ مشکل دارند در حسرت یک هوای تازه مردیم با پنجره ی اتاق مشکل دارند از بین تمام خرده بازی هامان با بازی جفت و تاق مشکل دارند اینها خودشان ناقص مادر زادند با کور و کر و چلاق مشکل دارند .................................. این خدایان همه لنگ و کر و کورند بیا همگی بنده ی دربست غرورند بیا مهر کابینه ی ابلیس به دلها زده اند چه توان گفت که در جامه ی زورند بیا خون ما خورده و از مردن ما زنده شدند گر تو باشی همگی زنده به گورند بیا گرگ و چوپان تو ببین بر سر یک سفره شدند گوسفندان همه از دهکده دورند بیا رهروان ره آن سامری و گوساله اند اینچنین وارث این وادی طورند بیا سیصد و سیزده خورشید گرفتارشبند همگی منتظر قاصد نورند بیا

علی رضا

ما ایستاده ایم کماکان به روی مین یک پایمان بهشتی و یک پا یمان زمین در فکر خواب هزار ساله اید و ما با زور قرص های شبانه فقط همین اینجا تمام آینه ها مات مانده اند از انعکاس چهره ی زیبایمان ببین کم شد از ارزشی که نوشتی برایمان از بس که رفته ایم خدا زیر ذره بین اما چه دیر خس خس ما را شنیده اند این مردمان تازه به دوران رسیده این بس کن غزل که قافله ما را فروخته گاهی به جرم مستی و گاهی به نام دین .................................. وقتی تمام فصل های کتاب زندگی ات زمستانی است دیگر چه فرقی می کند که روزهایت را با کشیدن سیگار فروردین تیر و یا آغاز کنی

علی رضا

سلام رفيق اين هم چند تا دل نوشته

انجمن مجازي ايران

با سلام . دهمین جلسه ی انجمن مجازی (ویژه ی نقد شعر ) از تاریخ دوشنبه 17 دي 1386 الی دوشنبه اول بهمن 1386 در حال برگزاری است . به این وسیله از شما دعوت به عمل می آید .

آهوخانوم

بگذشت مرا، ای دل! با بی خبری عمری با بی خبری از خود، کردم سپری عمری

پائيز

هی من تو را هی بی جهت هی من که ... مشکلی ندارم به شوری ِ ثانیه هائی که از تو تفریقم ؛ من ... من شبیه فصل سردی که ، فروغ را زیر ِ برف ها برده . به روز ؛ به برف ؛ به مترسک هائی که مفت می کُِشم ؛ به طرح هائی که مجبورم ... به حرف ... دعوتی . سلام ! ! ! با احترام می نا

انجمن مجازی ايران ( ويژه ی نقد ادبی )

با سلام ! يازدهمين جلسه ی انجمن مجازی با نقد اشعار آزاده بشارتی از دوشنبه ۱ بهمن تا دوشنبه ۱۵ بهمن ماه ۸۶ منتظر نقد و نظر شما فرهيخته ی گرامی است .

عاطفه

امروز اولين بار بود که شعراتو با دقت خوندم ... گريه کردم زار زدم امير می خوام باهات صحبت کنم هر وقت تونستی يه قرار بذار

انجمن مجازي ايران

با سلام ! دوازدهمين جلسه ی انجمن مجازی با نقد اشعار امير محمد اعتمادي از دوشنبه 15 بهمن تا دوشنبه 29 بهمن ماه ۸۶ منتظر نقد و نظر شما فرهيخته ی گرامی است .

سارا

سلام شعر قشنگی بود . تاثیرگذار بود.